<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:wfw="http://wellformedweb.org/CommentAPI/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom"
	xmlns:sy="http://purl.org/rss/1.0/modules/syndication/"
	xmlns:slash="http://purl.org/rss/1.0/modules/slash/"
	>

<channel>
	<title>许</title>
	<atom:link href="https://www.aitaocui.cn/tag/217116/feed" rel="self" type="application/rss+xml" />
	<link>https://www.aitaocui.cn</link>
	<description>翡翠玉石爱好者聚集地</description>
	<lastBuildDate>Fri, 25 Nov 2022 05:17:13 +0000</lastBuildDate>
	<language>zh-CN</language>
	<sy:updatePeriod>
	hourly	</sy:updatePeriod>
	<sy:updateFrequency>
	1	</sy:updateFrequency>
	<generator>https://wordpress.org/?v=6.1.1</generator>

<image>
	<url>https://www.aitaocui.cn/wp-content/uploads/2022/11/taocui.png</url>
	<title>许</title>
	<link>https://www.aitaocui.cn</link>
	<width>32</width>
	<height>32</height>
</image> 
	<item>
		<title>许(汉语汉字)</title>
		<link>https://www.aitaocui.cn/article/328721.html</link>
					<comments>https://www.aitaocui.cn/article/328721.html#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[一考就过]]></dc:creator>
		<pubDate>Fri, 25 Nov 2022 05:17:13 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[百科]]></category>
		<category><![CDATA[许]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://www.aitaocui.cn/?p=328721</guid>

					<description><![CDATA[许（拼音：xǔ、hǔ），汉语一级通用规范汉字（常用字），此字始见于西周金文，形声字。古字形从言午声。许的本义一般认为是众人共同用力时口中发出的有节奏的喊声，表此义时读hǔ；一说本义...]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[</p>
<article>
<p>许（拼音：xǔ、hǔ），汉语一级通用规范汉字（常用字），此字始见于西周金文，形声字。古字形从言午声。许的本义一般认为是众人共同用力时口中发出的有节奏的喊声，表此义时读hǔ；一说本义为认可、答应。</p>
<p>“许”由答应引申指答应给予，读xǔ。还引申为赞同、称赞。“许”在古籍中还有大概、大约之义。也作代词，表示这样、如此。在现代汉语里，“许”还表示程度，如许多、许久等。“许”也是中国周代诸侯国名，在今河南省许昌市东。也作姓氏。</p>
</article>
<p><img decoding="async" src="https://www.aitaocui.cn/wp-content/uploads/2022/08/20220829_630c411f2bd03.jpg" /></p>
<article>
<h1>字源演变</h1>
<div></div>
<p>“许”字金文，由“言”和“午”两部分组成。有人认为“许”本义是答应、应允，其中“言”是形旁，答应、应允就要说话，所以用“言”做形旁；右半部分“午”是声旁，上古“午”与“许”读音相近。如此看来，“许”是一个形声字。金文字形或作左形右声，或作右形左声。</p>
<p>也有人认为“许”字是个形声字兼会意字，“言”字表示它的意义与声音有关，右边的午字实际上是“杵”的象形字。“午”兼有表音作用。古人舂米用杵臼，“许”就是人的双手持杵用力舂米时口里发出的呼声，跟打夯时的号子差不多。这就是“许”的本义，“许”用作这个意义时读作hǔ。人们舂米时口呼号子，应声手起杵落。“许”字的答应、应允意义，正是从呼声与动作相应引申出来的。</p>
<p>“许”字篆文，与金文中的文字形式相似，只是多了一横，同时字形固定为左“言”右“午”。隶书、楷书由小篆演变而来。汉字简化时将“訁”简化为“讠”，形成现代通用的字体形式。</p>
<p>《说文解字》说：“许，听也。”也就是听从其言的意思，这实际上是本义的引申义。《左传·隐公元年》：“亟请于武公，公弗许。”大意是郑武公的夫人姜氏多次向武公请求改立小儿子为太子，武公不答应。句中“许”就是答应的意思。现代汉浯表示答应、应允一般用双音词许诺、许可，允许，有时也单用“许”，如许愿。“许愿”原指对神佛有所祈求，因而答应将来给予对方某种好处。</p>
<p>一个人答应某件事情，就说明他对这件事情是赞成的。所以“许”由本义答应引申为赞成、赞许，如《三国志·诸葛亮传》：“时人莫之许也。”意为当时没有人赞许他。“许”由赞许引申为期望，因为人们对所赞许的人或事物往往抱有期望，如陆游《书愤》：“塞上长城空自许，镜中衰鬓已先斑。”“塞上长城”比喻保卫国家的良将，“自许”是自己期望自己。</p>
<p>“许”由期望引申为大概、大约，因为期望的东西是不一定能实现的，只能约略、估计。“许”通常表示约略、估计的数量，如《后汉书·皇甫嵩传》：“赴河死者五万许人。”“五万许人”即大约五万人。现代汉语书面语中有“少许、几许、也许、或许”，“许”都有约略的意思。</p>
<p>“许”还有“这样”的意思，如朱熹《观书有感》：“问渠那得清如许，为有源头活水来。”“如许”即像这样，如此。由于“许”字与“所”字古音相近，因而“许”还可以假借为“所”，表示处所，如陶渊明《五柳先生传》：“先生不知何许人也”。“何许人”即“何所人”，指从什么地方来的人。</p>
<h1>现代释义</h1>
<p>详细释义</p>
<table style="width:432px">
<colgroup>
<col width="108" />
<col width="108" />
<col width="108" />
<col width="108" /></colgroup>
<tr>
<td colspan="1" rowspan="1" style="border-left:1px solid #000000;border-right:1px solid #000000;border-bottom:1px solid #000000;border-top:1px solid #000000;background-color:#F4F4F4;padding-left:7px;padding-right:7px">
<p>读音</p>
</td>
<td colspan="1" rowspan="1" style="border-left:1px solid #000000;border-right:1px solid #000000;border-bottom:1px solid #000000;border-top:1px solid #000000;background-color:#F4F4F4;padding-left:7px;padding-right:7px">
<p>词性</p>
</td>
<td colspan="1" rowspan="1" style="border-left:1px solid #000000;border-right:1px solid #000000;border-bottom:1px solid #000000;border-top:1px solid #000000;background-color:#F4F4F4;padding-left:7px;padding-right:7px">
<p>释义</p>
</td>
<td colspan="1" rowspan="1" style="border-left:1px solid #000000;border-right:1px solid #000000;border-bottom:1px solid #000000;border-top:1px solid #000000;background-color:#F4F4F4;padding-left:7px;padding-right:7px">
<p>例句</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="1" rowspan="15" style="border-left:1px solid #000000;border-right:1px solid #000000;border-bottom:1px solid #000000;border-top:1px solid #000000;padding-left:7px;padding-right:7px">
<p>xǔ</p>
</td>
<td colspan="1" rowspan="6" style="border-left:1px solid #000000;border-right:1px solid #000000;border-bottom:1px solid #000000;border-top:1px solid #000000;padding-left:7px;padding-right:7px">
<p>动词</p>
</td>
<td colspan="1" rowspan="1" style="border-left:1px solid #000000;border-right:1px solid #000000;border-bottom:1px solid #000000;border-top:1px solid #000000;padding-left:7px;padding-right:7px">
<p>应允，认可。</p>
</td>
<td colspan="1" rowspan="1" style="border-left:1px solid #000000;border-right:1px solid #000000;border-bottom:1px solid #000000;border-top:1px solid #000000;padding-left:7px;padding-right:7px">
<p>《尚书‧金縢》：“尔之许我，我其以璧与珪归，俟尔命；尔不许我，我乃屏璧与珪。”</p>
<p>老舍《二马》第三段十一：“她救我的父亲，一定她有点意；不然，为什么许我摸她的手？”</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="1" rowspan="1" style="border-left:1px solid #000000;border-right:1px solid #000000;border-bottom:1px solid #000000;border-top:1px solid #000000;padding-left:7px;padding-right:7px">
<p>佩服；称赞。</p>
</td>
<td colspan="1" rowspan="1" style="border-left:1px solid #000000;border-right:1px solid #000000;border-bottom:1px solid #000000;border-top:1px solid #000000;padding-left:7px;padding-right:7px">
<p>《后汉书‧郑玄传》：“见玄儒者，未以通人许之，竞设异端，百家互起。”</p>
<p>孙犁《秀露集‧致铁凝信》：“那些作品，自己标榜是现实的，有些评论家，也许之以现实主义。”</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="1" rowspan="1" style="border-left:1px solid #000000;border-right:1px solid #000000;border-bottom:1px solid #000000;border-top:1px solid #000000;padding-left:7px;padding-right:7px">
<p>相信。</p>
</td>
<td colspan="1" rowspan="1" style="border-left:1px solid #000000;border-right:1px solid #000000;border-bottom:1px solid #000000;border-top:1px solid #000000;padding-left:7px;padding-right:7px">
<p>《孟子‧梁惠王上》：“有复于王者曰：‘吾力足以举百钧，而不足以举一羽；明足以察秋毫之末，而不见舆薪。’则王许之乎？”</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="1" rowspan="1" style="border-left:1px solid #000000;border-right:1px solid #000000;border-bottom:1px solid #000000;border-top:1px solid #000000;padding-left:7px;padding-right:7px">
<p>预先答应给予。</p>
</td>
<td colspan="1" rowspan="1" style="border-left:1px solid #000000;border-right:1px solid #000000;border-bottom:1px solid #000000;border-top:1px solid #000000;padding-left:7px;padding-right:7px">
<p>宋·陆游《观长安城图》诗：“许国虽坚鬓已斑，山南经岁望南山。”</p>
<p>茅盾《虹》八：“帮助梅女士建立起久已失坠的自信力，把未来的胜利预许给自己。”</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="1" rowspan="1" style="border-left:1px solid #000000;border-right:1px solid #000000;border-bottom:1px solid #000000;border-top:1px solid #000000;padding-left:7px;padding-right:7px">
<p>家长为女子做主，与人订婚。</p>
</td>
<td colspan="1" rowspan="1" style="border-left:1px solid #000000;border-right:1px solid #000000;border-bottom:1px solid #000000;border-top:1px solid #000000;padding-left:7px;padding-right:7px">
<p>《史记‧高祖本纪》：“吕媪怒吕公曰：‘公始常欲奇此女……何自妄许与刘季？’”</p>
<p>唐·杜甫《送大理封主簿五郎序》：“郑氏伯父京书至，女子已许他族，亲事遂停。”</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="1" rowspan="1" style="border-left:1px solid #000000;border-right:1px solid #000000;border-bottom:1px solid #000000;border-top:1px solid #000000;padding-left:7px;padding-right:7px">
<p>期望。</p>
</td>
<td colspan="1" rowspan="1" style="border-left:1px solid #000000;border-right:1px solid #000000;border-bottom:1px solid #000000;border-top:1px solid #000000;padding-left:7px;padding-right:7px">
<p>《孟子‧公孙丑上》：“公孙丑问曰：‘夫子当路于齐，管仲、晏子之功，可复许乎？’”</p>
<p>宋·陆游《书愤》：“塞上长城空自许，镜中衰鬓已先斑。”</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="1" rowspan="1" style="border-left:1px solid #000000;border-right:1px solid #000000;border-bottom:1px solid #000000;border-top:1px solid #000000;padding-left:7px;padding-right:7px">
<p>助词</p>
</td>
<td colspan="1" rowspan="1" style="border-left:1px solid #000000;border-right:1px solid #000000;border-bottom:1px solid #000000;border-top:1px solid #000000;padding-left:7px;padding-right:7px">
<p>表示约数，相当于“左右”“上下”。</p>
</td>
<td colspan="1" rowspan="1" style="border-left:1px solid #000000;border-right:1px solid #000000;border-bottom:1px solid #000000;border-top:1px solid #000000;padding-left:7px;padding-right:7px">
<p>《后汉书‧冯鲂传》：“（冯石）能取悦当世，为安帝所宠。帝尝幸其府，留饮十许日。”</p>
<p>唐·柳宗元 《小石潭记》：“潭中鱼可百许头，皆若空游无所依，日光下澈，影布石上。”</p>
<p>明·魏学洢《核舟记》：“舟首尾长约八分有奇，高可二黍许。”</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="1" rowspan="4" style="border-left:1px solid #000000;border-right:1px solid #000000;border-bottom:1px solid #000000;border-top:1px solid #000000;padding-left:7px;padding-right:7px">
<p>名词</p>
</td>
<td colspan="1" rowspan="1" style="border-left:1px solid #000000;border-right:1px solid #000000;border-bottom:1px solid #000000;border-top:1px solid #000000;padding-left:7px;padding-right:7px">
<p>处；地方。</p>
</td>
<td colspan="1" rowspan="1" style="border-left:1px solid #000000;border-right:1px solid #000000;border-bottom:1px solid #000000;border-top:1px solid #000000;padding-left:7px;padding-right:7px">
<p>唐·李白《杨叛儿》诗：“何许最关人？乌啼白门柳。”</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="1" rowspan="1" style="border-left:1px solid #000000;border-right:1px solid #000000;border-bottom:1px solid #000000;border-top:1px solid #000000;padding-left:7px;padding-right:7px">
<p>（Xǔ）周代诸侯国名。故地在今河南许昌东。</p>
</td>
<td colspan="1" rowspan="1" style="border-left:1px solid #000000;border-right:1px solid #000000;border-bottom:1px solid #000000;border-top:1px solid #000000;padding-left:7px;padding-right:7px">
<p>《诗经‧鄘风·载驰》：“许人尤之，众稚且狂。”</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="1" rowspan="1" style="border-left:1px solid #000000;border-right:1px solid #000000;border-bottom:1px solid #000000;border-top:1px solid #000000;padding-left:7px;padding-right:7px">
<p>（Xǔ）许昌的简称。</p>
</td>
<td colspan="1" rowspan="1" style="border-left:1px solid #000000;border-right:1px solid #000000;border-bottom:1px solid #000000;border-top:1px solid #000000;padding-left:7px;padding-right:7px">
<p>《后汉书·荀彧传》：“及帝都许，以彧为侍中，守尚书令。”</p>
<p>唐·韩愈《论淮西事宜状》：“今闻陈、许、安、唐、汝、寿等州与賊界连接处，村落百姓，悉有兵器。”</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="1" rowspan="1" style="border-left:1px solid #000000;border-right:1px solid #000000;border-bottom:1px solid #000000;border-top:1px solid #000000;padding-left:7px;padding-right:7px">
<p>（Xǔ）姓氏用字。</p>
</td>
<td colspan="1" rowspan="1" style="border-left:1px solid #000000;border-right:1px solid #000000;border-bottom:1px solid #000000;border-top:1px solid #000000;padding-left:7px;padding-right:7px">
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="1" rowspan="3" style="border-left:1px solid #000000;border-right:1px solid #000000;border-bottom:1px solid #000000;border-top:1px solid #000000;padding-left:7px;padding-right:7px">
<p>副词</p>
</td>
<td colspan="1" rowspan="1" style="border-left:1px solid #000000;border-right:1px solid #000000;border-bottom:1px solid #000000;border-top:1px solid #000000;padding-left:7px;padding-right:7px">
<p>表示程度。</p>
</td>
<td colspan="1" rowspan="1" style="border-left:1px solid #000000;border-right:1px solid #000000;border-bottom:1px solid #000000;border-top:1px solid #000000;padding-left:7px;padding-right:7px">
<p>《乐府诗集‧清商曲辞一·子夜歌三十》：“重帘持自鄣，谁知许厚薄。”</p>
<p>唐·杜甫《野人送朱樱》诗：“数回细写愁仍破，万颗匀圆讶许同。”</p>
<p>《红楼梦》第五一回：“六朝梁栋多如许，小照空悬壁上题。”</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="1" rowspan="1" style="border-left:1px solid #000000;border-right:1px solid #000000;border-bottom:1px solid #000000;border-top:1px solid #000000;padding-left:7px;padding-right:7px">
<p>表示对情况、数量的猜测或估测，相当于“也许”“或许”。</p>
</td>
<td colspan="1" rowspan="1" style="border-left:1px solid #000000;border-right:1px solid #000000;border-bottom:1px solid #000000;border-top:1px solid #000000;padding-left:7px;padding-right:7px">
<p>《乐府诗集‧清商曲辞三‧懊侬歌二》：“撢如陌上鼓，许是侬欢归。”</p>
<p>闻一多《红烛‧太阳吟》：“太阳啊，自强不息的太阳！大宇宙许就是你的家乡罢。”</p>
<p>柳青《铜墻铁壁》第十二章：“二木匠低低说：‘敌人要是全不停留，这粮食今儿许不要紧哩。’”</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="1" rowspan="1" style="border-left:1px solid #000000;border-right:1px solid #000000;border-bottom:1px solid #000000;border-top:1px solid #000000;padding-left:7px;padding-right:7px">
<p>表示感叹。</p>
</td>
<td colspan="1" rowspan="1" style="border-left:1px solid #000000;border-right:1px solid #000000;border-bottom:1px solid #000000;border-top:1px solid #000000;padding-left:7px;padding-right:7px">
<p>唐·寒山《诗》之一三一：“昨日何悠悠，场中可怜许。”</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="1" rowspan="1" style="border-left:1px solid #000000;border-right:1px solid #000000;border-bottom:1px solid #000000;border-top:1px solid #000000;padding-left:7px;padding-right:7px">
<p>代词</p>
</td>
<td colspan="1" rowspan="1" style="border-left:1px solid #000000;border-right:1px solid #000000;border-bottom:1px solid #000000;border-top:1px solid #000000;padding-left:7px;padding-right:7px">
<p>疑问代词。相当于“何”“什么”。</p>
</td>
<td colspan="1" rowspan="1" style="border-left:1px solid #000000;border-right:1px solid #000000;border-bottom:1px solid #000000;border-top:1px solid #000000;padding-left:7px;padding-right:7px">
<p>唐·杜审言《赠苏绾书记》：“知君书记本翩翩，为许从戎赴朔边？”</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="1" rowspan="1" style="border-left:1px solid #000000;border-right:1px solid #000000;border-bottom:1px solid #000000;border-top:1px solid #000000;padding-left:7px;padding-right:7px">
<p>hǔ</p>
</td>
<td colspan="1" rowspan="1" style="border-left:1px solid #000000;border-right:1px solid #000000;border-bottom:1px solid #000000;border-top:1px solid #000000;padding-left:7px;padding-right:7px">
<p>&#8211;</p>
</td>
<td colspan="1" rowspan="1" style="border-left:1px solid #000000;border-right:1px solid #000000;border-bottom:1px solid #000000;border-top:1px solid #000000;padding-left:7px;padding-right:7px">
<p>【许许】（hǔhǔ）也作“所所”“浒浒”。形容劳动时共同出力的呼声。</p>
</td>
<td colspan="1" rowspan="1" style="border-left:1px solid #000000;border-right:1px solid #000000;border-bottom:1px solid #000000;border-top:1px solid #000000;padding-left:7px;padding-right:7px">
<p>《诗经·小雅·伐木》：“伐木许许。”</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="1" rowspan="1" style="border-left:1px solid #000000;border-right:1px solid #000000;border-bottom:1px solid #000000;border-top:1px solid #000000;padding-left:7px;padding-right:7px">
<p>yù</p>
</td>
<td colspan="1" rowspan="1" style="border-left:1px solid #000000;border-right:1px solid #000000;border-bottom:1px solid #000000;border-top:1px solid #000000;padding-left:7px;padding-right:7px">
<p>动词</p>
</td>
<td colspan="1" rowspan="1" style="border-left:1px solid #000000;border-right:1px solid #000000;border-bottom:1px solid #000000;border-top:1px solid #000000;padding-left:7px;padding-right:7px">
<p>通“御”。谓承奉祭祀。</p>
</td>
<td colspan="1" rowspan="1" style="border-left:1px solid #000000;border-right:1px solid #000000;border-bottom:1px solid #000000;border-top:1px solid #000000;padding-left:7px;padding-right:7px">
<p>《诗经‧大雅·下武》：“昭兹来许，绳其祖武。”</p>
</td>
</tr>
</table>
<h1>古籍释义</h1>
<h2 id="a-74b1c4ab">说文解字</h2>
<p>【卷三】【言部】虚吕切（xǔ）</p>
<p>听也。从言，午声。</p>
<h2 id="a-b3726296">说文解字注</h2>
<p>【卷三】【言部】</p>
<p>听言也。听从之言也。耳与声相入曰听，引伸之凡顺从曰听。许或假为所，或假为御。《下武》传“许，进也。”即御进也，东平王苍正作“昭兹来御”。又为鄦之叚借字。</p>
<p>从言，午声。虚吕切，五部。</p>
<h2 id="a-e00c4160">广韵</h2>
<p>虚吕切，上语晓‖午声鱼部（xǔ）</p>
<p>许，许可也。与也。听也。亦州名，本为许国大岳之胤，周武王伐纣所封，汉为颍川郡，周为许州。又姓，出高阳汝南，本自姜姓，炎帝之后，大岳之胤，其后因封为氏。虚吕切。二。</p>
<h2 id="a-b56a8aac">康熙字典</h2>
<p>【酉集上】【言部】许；康熙笔画：11；部外笔画：4</p>
<p>（xǔ）《唐韵》《正韵》虚吕切。《集韵》《韵会》喜语切，并虚上声。《说文》：听也。《广雅》：与也。《玉篇》：从也。《广韵》：可也。《增韵》：约与之也。《书·金滕》：尔之许我，我其以璧与珪归俟尔命。尔不许我，我乃屛璧与珪。《史记·高祖本纪》：吕媪怒。吕公曰：始常欲奇此女与贵人，何自妄许与刘季。</p>
<p>又《博雅》：进也。《诗·大雅》：昭兹来许。传：许，进也。疏：礼法既许，而后得进，故以许为进也。</p>
<p>又信也。《孟子》：则王许之乎。</p>
<p>又犹兴也，期也。《孟子》：管仲、晏子之功，可复许乎。</p>
<p>又邑名。《诗·鲁颂》：居常与许。笺：许，田也，鲁朝宿之邑。</p>
<p>又国名、县名、州名。《春秋·隐十一年》：公及齐侯郑伯伐许。疏：《地理志》云：颍川郡许县，故许国，汉名许县，魏武改曰许昌，后周又改为许州。</p>
<p>又姓。《广韵》：出高阳汝南，本自姜姓，炎帝之后，太岳之裔，其后因封为氏。</p>
<p>又与鄦通。《史记·郑世家》：鄦公恶郑于楚。注：鄦同许，许灵公也。</p>
<p>（hǔ）又《集韵》《韵会》《正韵》并火五切，音虎。《诗·小雅》：伐木许许。传：许许，柹貌。朱传：众人共力之声。《淮南子·道应训》：今夫举大木者，前呼邪许，后亦应之，此举重劝力之歌也。注：许，音虎。《字汇补》：音虚。</p>
<p>又《类篇》：浒，一作许。</p>
</article>
<div class="mt-3 mb-3" style="max-width: 770px;height: auto;">
                                    </div>
<div class="mt-3 mb-3" style="max-width: 770px;height: auto;">
                                    </div>
<div class="mt-3 mb-3" style="max-width: 770px;height: auto;">
                                    </div>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://www.aitaocui.cn/article/328721.html/feed</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
	</channel>
</rss>
